W 1871 r. Majer Baruch(żonaty z Rozalią Glucksman, ojciec Maksymiliana Barucha, autora pierwszej monografii Pabianic) nabył tzw. Blicharnię przy ul. Tylnej (dzis. Grobelna), gdzie w roku następnym powstała mechaniczna tkalnia z 16 krosnami i tkalnia ręczna. Na zakupionych nieruchomościach między ul. Zamkową, Grobelną, rzeką Dobrzynką i obecną ul. Lipową powstał pierwszy kompleks fabryczny firmy „Bracia Baruch”, której właścicielami byli Majer, Augusti Izydor Baruchowie. Na tym obszarze Dobrzynka płynęła dwoma korytami i między nimi ulokowała się zabudowa – piętrowy budynek fabryczny i dwupiętrowy budynek mieszkalno-produkcyjny. Po pożarze w 1876 r. w miejsce spalonej tkalni powstał dwupiętrowy obiekt fabryczny. W dalszych latach powstały: trzypiętrowy skład towarów, jednopiętrowa apretura, jednopiętrowe tkalnia i farbiarnia. Obiekty wielokrotnie przebudowywano i wyposażano, np. w 1894 r. zainstalowano nowoczesny kocioł parowy dla tkalni i drukarni. Firma Baruchów specjalizowała się w produkcji tkanin wełnianych lekkich, a także ciężkich drukowanych wyrobów wełnianych i bawełnianych.