Rywka Sinicka, córka Chaji Ruchli Jakubowicz i Lajba Sinickiego, urodzona w 1926 w Pabianicach, wraz z 6 rodzeństwa i rodzicami mieszkała na Starym Mieście, przy Majdany 3. Uczęszczała do żydowskiej szkoły i do synagogi. W momencie likwidacji pabianickiego getta liczyła już 16 lat i została skierowana do pracy w getcie łódzkim. W VIII 1944 wysłano ją do KL Auschwitz, a stamtąd do Bergen-Belsen, gdzie została wyzwolona 15 IV 1945 przez brytyjską 11. Dywizję Pancerną.

Po wyzwoleniu Rywka nie wróciła już do Pabianic, ani do Polski. Zamieszkała na farmie Mickleby na północy Szwecji wraz z grupą młodzieży żydowskiej „Łańcuch”. Tu poznała Joska Kagana. Dwa lata później wyruszyli razem do Palestyny. Statek Uloa, którym przypłynęli 27 II 1947 został zawrócony z portu Hajfa na Cypr. Granicę Palestyny przekroczyli dopiero po roku, w marcu 1948.

Na nowej ziemi zaczęli nowe życie. Zakładali kibuc Nachsholim w północnym Izraelu, i zamieszkali w nim. Pobrali się 16 I 1949.Tu przyszły na świat ich dzieci: Zvika, Racheli oraz Erelah.
Josek zmarł w 1992, Rywka w 1996, ale 3 dzieci, 10 wnuków i 6 prawnuków żyje w Izraelu i we Włoszech. Życie zwyciężyło…