Pabianiccy Żydzi w latach 20. i 30. XX wieku tworzyli własną miejscową prasę. Znane są dwa tygodniki zatytułowane: „Pabianicer Cajtung” i „Unzer Wochenblat”. Oba pisane były w języku jidysz.
„Pabianicer Cajtung” miał 3 okresy istnienia, przypadające na lata 1926-1927, 1931 oraz 1938-1939. W 1931 roku jego redakcja i administracja znajdowała się w lokalu Abe Kuperwasera przy ul. Tuszyńskiej (dziś Piotra Skargi) 11. Teksty do publikacji przygotowywał komitet redakcyjny z M. Jelinowiczem na czele, a redaktorem odpowiedzialnym był Hersz Tajch. Gazeta liczyła 8 stron, a jej nakład wynosił 1.000 egzemplarzy. Drukowano i składano ją początkowo w Łodzi, później w Piotrkowie. Łącznie wydano w tym okresie 13 numerów. Kiedy wznowiono wydawanie pisma w roku 1938, jego siedziba znajdowała się przy ul. św. Jana 2. Jego redaktorem odpowiedzialnym był wówczas Bencjon Grynbaum, a wydawcami Boruch Miszor i Bencjon Grynbaum.
Tygodnik „Unzer Wochenblat” z podtytułem „Literatisch-gezelsziftlich wochen-blat far Pabianic, Zduńska-Wola un umgegend” wydawany był przy Placu Dąbrowskiego (dziś Stary Rynek) 3 od lutego do kwietnia 1931 roku. Drukowano go również w Łodzi.