Przy Zamkowej 37, a później przy Pułaskiego 3 mieszkała rodzina Midlerów.

Michał Midler (ur. w 1897 r.) był lekarzem dentystą i porucznikiem Wojska Polskiego. Do Pabianic przybył z rodziną w 1928 roku. Prowadził tu własny gabinet, ale także pracował jako kierownik ambulatorium dentystycznego Kasy Chorych oraz stworzył Miejską Przychodnię Dentystyczną dla Młodzieży Szkolnej. Poza codzienną praktyką w Pabianicach, publikował na tematy zawodowe w prasie fachowej, a także angażował się w działalność Związków Zawodowych Lekarzy-Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej.

Z małżeństwa z Genią (Eugenią) z d. Wepper miał syna Jerzyka i córki Halinę i Marię.

W sierpniu 1939 r.Michał został zmobilizowany i skierowany do IV Okręgowego Szpitala Wojskowego w Łodzi. Cofając się na wschód trafił do niewoli sowieckiej i i został umieszczony w obozie w Starobielsku. Między 5 kwietnia a 12 maja 1940, wraz z ok. 3.800 jeńcami obozu, w tym 14 oficerami z Pabianic, został przewieziony do Charkowa, zamordowany przez NKWD i pochowany na cmentarzu w Charkowie-Piatichatkach.

Wojnę przeżyła żona Michała i córki, którew 1939 r. uciekły do Warszawy i tam trafiły do getta, a od 1942 r. żyją po aryjskiej stronie na fałszywych papierach w Warszawie, a później w fabryce pod Berlinem. Po wyzwoleniu przez Armię Czerwoną wracają do Pabianic, ale wkrótce decydują się na emigrację. W lipcu 1945 r. przenoszą się do obozu przesiedleńców pod Monachium, a w 1951 emigrują do USA.