Michał Stahl i jego rodzina

Macheł (Michał), syn Ity Mariem i Hersza Majera, urodził się w 1888 w Pabianicach i spędził tu większość życia. Poślubił Gitlę Konsztat; z tego małżeństwa przyszli na świat: Juda Szlomo Jerzy (1912), Dawid (1913) i Julia (1916). Michał był właścicielem tkalni mechanicznej przy Kilińskiego 25; w latach 30. prowadził ją z synem Jerzym, absolwentem gimnazjum niemieckiego. Dawid pełnił funkcję dyrektora zarządzającego w „Łódzkiej manufakturze” przy Piotrkowskiej 60.

Ratując życie w związku z wojną, Michał i część rodziny udała się na wschód, ale nie przekroczyli granicy sowieckiej – lata wojny spędzili w ukryciu, w Lublinie. Nie wszystkim jednak udało się przeżyć; Gitla zmarła, a Dawid zginął podczas okupacji, ocalała natomiast jego żona Sara Irena i córka Janina.

Córka Michała -Julia przeniosła się do getta w Warszawie, zdobyła „polskie papiery”, następnie trafiła do obozu pracy w Niemczech. Po wyzwoleniu pozostała w Stuttgarcie jako tancerka w grupie artystycznej. Wyemigrowała do Izraela w V 1949. Poślubiła tam Szlomo Kredo, z którym miała synów Dova i Dawida. Pracowała jako nauczycielka tańca i jogi; jest autorką książek o weganiźmie. Zmarła w 1988.

Po wojnie Michał ponownie osiadł w Pabianicach i pracował w fabryce, chociaż nie we własnej. Ożenił się też ponownie – z Ireną. Jerzy natomiast mieszkał w Lublinie. W 1950 małżonkowie oraz Jerzy wyemigrowali do Izraela. Zamieszkali w rejonie Tel Avivu.
Aż do emerytury Michał pracował w przemyśle włókienniczym. Zmarł w 1967, jest pochowany na cmentarzu Holon.
Michał Stahl jest jednym z nielicznych fabrykantów żydowskich Pabianic, który przeżył wojnę.

Już w Izraelu, Jerzy poznał i poślubił w 1951 r. Lidę Dąbek, pabianiczankę, z którą ma córkę Vardę Stahl-Kent.