Stefania Duczko, córka Marii i Jakuba, urodzona w 1912 w Pabianicach i do 1939 mieszkała przy Placu Dąbrowskiego 6.
Miała średnie wykształcenie jako technik dentystyczny.
W czasie wojny trafiła do ZSRR, gdzie walczyła w partyzantce.
Po powrocie do kraju, wiosną 1947, zamieszkała w Warszawie.