Chawa Miller i Mosze Zemel

Mosze, z zawodu piekarz (ur. 1910 w Burzeninie), mieszkał w Pabianicach już co najmniej od początku lat 30. XX w. przy Warszawskiej 4. Podczas wojny przebywał w getcie pabianickim, skąd został zabrany na roboty przymusowe, trafił do obozu w Auschwitz i stamtąd wrócił do Pabianic w 1945 r.

Jego żoną została snowaczka Chawa Litmanowicz z d. Miller (ur. 1920), której dzieciństwo upłynęło przy Kościelnej 8. W łódzkim getcie straciła pierwszego męża.

Z Moszem poznali się po wojnie i pobrali się w 1947; zamieszkali na Starym Mieście przy ul. Warszawskiej 7, a później 37. Tu urodziły się dzieci: Hana Anna i Zwi Henryk. Małżonkowie prowadzili warzywniak, Hana uczęszczała do szkoły T.P.D. przy Pułaskiego 29.

Mimo to w lutym 1957 rodzina opuściła Pabianice i przez Genuę dotarła do Hajfy. Zostali skierowani do moszawu (gospodarstwa rolnego), gdzie nauczyli się nowych umiejętności i zbudowali swój nowy świat. W Izraelu żyje 2 ich dzieci i 5 wnucząt.